Olea Europaea στη Γεμμοθεραπεία

 

Εισήγηση της Δήμητρας Ταχταλίδου -Φαρμακοποιού

 

Η Γεμμοθεραπεία βασίζεται στη χρήση της βιολογικής ενέργειας των φυτών και των ορυκτών. Κάθε εμβρυϊκή φυτική ουσία στο στάδιο της εξέλιξής της μπορεί να χρησιμοποιηθεί από τη γεμμοθεραπεία. 

Τα δέντρα δημιουργούνται προτού 400 εκατομμύρια χρόνια, όταν το ψηλόφυτο, μετά την προσαρμογή των φυκών στην ξηρά, ανυψώνεται και επικρατεί στα χαμηλά φυτά παίρνοντας τους το ηλιακό φως. Στο διάβα του χρόνου αυτά τα ανυψωμένα φυτά αποκτούν ξυλώδη κορμό που τα επιτρέπει ακόμα μεγαλύτερη ανάπτυξη και ανύψωση. Η αναπαραγωγή τους επιτυγχάνονταν με σπόρια(βλέπε φτέρη). Η συνεχόμενη όμως εξέλιξη των φυτών οδηγεί στο σχηματισμό των σπερμάτων, τα οποία αποτελούνται από το έμβρυο και μια θρεπτική ουσία, που βοηθά το νεαρό φυτό στο ξεκίνημά του.  Τα αγγειόσπερμα έχουν τα σπέρματά τους  μέσα στους καρπούς και τα γυμνόσπερμα μέσα σε κώνους(κωνοφόρα δέντρα). Οι νεαροί βλαστοί αυτών των τόσο εξελιγμένων φυτών ονομάζονται οφθαλμοί και αποτελούν τη βάση της φυτικής γεμμοθεραπείας. Η χρησιμοποίηση λοιπόν των οφθαλμών των δέντρων, των θάμνων και των ποών αποτελούν τη βάση της γεμμοθεραπείας.

Ο οφθαλμός είναι η παρακαταθήκη των αρχέγονων μεριστωμάτων. Μερίστωμα είναι ο ιστός που παράγει τα νέα κύτταρα με επανειλημμένες μιτωτικές διαιρέσεις και σ΄ αυτόν οφείλεται η αύξηση του σώματος των ανώτερων φυτών . Αν και τα διάφορα φυτικά κύτταρα διαφοροποιούνται ,τα μεριστώματα (στους οφθαλμούς) διατηρούν την εμβρυϊκή αλληλουχία τους. Αυτό με άλλα λόγια σημαίνει ότι οι ανοιξιάτικοι οφθαλμοί ενός αιωνόβιου δέντρου αναπτύσσονται δια μέσου της δράσης των μεριστωμάτων τα οποία προέρχονται κατ΄ ευθείαν από τα αρχέγονα μεριστώματα.

Μορφολογικά ο οφθαλμός είναι ένα μεριστωματικό κεντρικό σημείο με περιφερειακά μιτωτικά κύτταρα. Ο οφθαλμός ή ο νεαρός βλαστός περιέχουν επομένως δύο θεραπευτικές ιδιότητες:

                      Α) τις εμβρυϊκές ιδιότητες του μεριστώματος

                      Β) τις χημικές και φωτοσυνθετικές ιδιότητες του φύλλου.

Γονίδιο και δαιμόνιο (Gen und Genius) του φυτού είναι εσώκλειστα στον πυρήνα του κεντρικού μεριστώματος. Αρκεί ένα από αυτά τα κύτταρα για να ξαναδώσει ολόκληρο το φυτό. Η σύγχρονη ιστοκαλλιέργεια μπορεί να παράγει σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα χιλιάδες φυτά από ένα οφθαλμό. (Vitro, Νησέλι Ημαθίας).

Εξετάζοντας τις συνθήκες ανάπτυξης των φυτών  παρατηρούμε ότι ελάχιστες ποσότητες αδενίνης (αζωτούχα βάση που συμμετέχει στο σχηματισμό του DNA) επαρκούν για να αναγκάσουν τους τήλους να σχηματίσουν οφθαλμούς. Αυτό επιτυγχάνεται καλλίτερα με την κινετίνη, ουσία παρόμοια της αδενίνης. Ο σχηματισμός του εμβρύου καθώς και η ανάπτυξή του εξαρτώνται από τις γιββεριλλίνες και τις αυξίνες.

Οι γιββεριλλίνες είναι φυτικές ορμόνες. Το χαρακτηριστικό γνώρισμά τους είναι η ενίσχυση της κατά μήκος αύξησης των βλαστών. Επίσης έχει αποδειχθεί ότι προκαλούν έντονη ενίσχυση της κυτταρικής αύξησης και μεριστωματικής μιτωτικής δραστηριότητας ,καθώς και αύξηση της σύνθεσης των ενζύμων του ενδοπλασματικού δικτύου και των πολυριβοσωμάτων. Οι αυξίνες είναι επίσης φυτικές ορμόνες. Αυτές παράγονται σ΄ όλα τα ανώτερα φυτά. Η παραγωγή τους εντοπίζεται συνήθως στους ιστούς κορυφής και από εκεί κατευθύνονται προς τα κατώτερα μέρη του φυτού. Σε κυτταρικό επίπεδο η δράση των αυξινών εντοπίζεται : α) στον έλεγχο της σύνθεσης του  RNA και β)στην πρωτεϊνοσύνθεση. Οι αυξίνες δεν ευνοούν τον σχηματισμό μπουμπουκιών.

Τα φυτά με τη φωτοσύνθεση δεσμεύουν φωτονική ενέργεια της ηλιακής ακτινοβολίας και τη μετατρέπουν σε χημική δια μέσου των χλωροπλαστών, οι οποίοι περιέχουν τη χλωροφύλλη. Όλος ο κύκλος της ζωής συνδέεται με τον εξωγήινο κινητήρα, τον ήλιο, ο οποίος κερδίζει την ενέργεια του από το διαρκή μετασχηματισμό των ατόμων του. Η χρήση της ενέργειας των ατόμων του ήλιου δια μέσου ηλιακών φωτονίων είναι εδώ και εκατομμύρια χρόνια προνόμιο των φυτών. Η δυνατότητα των φυτών να μετατρέπουν ανόργανη ύλη σε οργανική βασίζεται κατά κύριο λόγο στην ενέργεια του φωτός. Αυτό που προκαλεί εντύπωση είναι ότι η χλωροφύλλη έχει ίδια μοριακή δομή με την αιμοσφαιρίνη. Λέτε να είναι το αίμα των φυτών?

Η φυτική αυτοτροφία είναι το κεντρικό συμβάν γύρω από το οποίο περιστρέφεται όλη η ζωή μας. Αυτό που λέει και το τραγούδι «η ζωή μου κύκλους κάνει». Όταν κανείς γνωρίζει, ότι τα φυτά είναι η μοναδική πηγή για τους ανθρώπους και τα ζώα, από όπου λαμβάνουν τις ανόργανες ουσίες, τις οποίες χρειάζονται για την ανάπτυξη τους και για την υγεία τους, τότε θα καταλάβει , ότι όλες οι πηγές ζωής, μέταλλα, γλυκόζη, πρωτεΐνες ,λιπίδια προέρχονται δια μέσου της φωτοσύνθεσης από τα φυτά.

Οι οφθαλμοί και οι νεαροί βλαστοί είναι οι αιώνιοι μεταφορείς των ειδικών ιδιοτήτων των φυτών. Η φυτοθεραπεία με τη γεμμοθεραπεία αναζήτησε και βρήκε το δαιμόνιο του φυτού.

 

Παρασκευή γεμμοθεραπευτικών σκευασμάτων

 

Η παρασκευή των γεμμοθεραπευτικών σκευασμάτων γίνεται ακριβώς όπως και των μητρικών βαμμάτων της φυτοθεραπείας. Ως διαλυτικό μέσο χρησιμοποιείται μίγμα αλκοόλης, νερού και γλυκερίνης. Πηγές(στελέχη ή βάσεις) της γεμμοθεραπείας είναι οφθαλμοί, νεαροί βλαστοί και ριζίδια σε ανάπτυξη. Η αναλογία της δρόγης( καθορισμένη σαν ξηρό υπόλειμμα) και διαλύτη είναι 1:20. Οι νεαροί βλαστοί τεμαχίζονται και καλύπτονται με το μείγμα του διαλύτη. Η εμβροχή διαρκεί 21 ημέρες. Τα γεμμοθεραπευτικά σκευάσματα χορηγούνται στην πρώτη δεκατιαία αραίωση και δυναμοποίηση (1D). Η συνηθισμένη δοσολογία είναι 40-50 σταγόνες δύο φορές την ημέρα 10-15 λεπτά προ φαγητού.

 

 

Ελιά (Olea Europaea)

Η δράση της ελιάς είναι ειδική για τα αγγεία και γενικά για το μεταβολισμό των λιπιδίων. Ειδικότερα δρα ενάντια στον αρτηριακό σπασμό, στα μικρά αγγεία του

εγκεφάλου και των νεφρών. Ο δυναμισμός της γεμμοθεραπείας συνίσταται στη

διέγερση κάποιου οργάνου της απεκκριτικής λειτουργίας. Αυτό οδηγεί στο άνοιγμα

καναλιών που διευκολύνουν  την απελευθέρωση τοξινών. Στόχος είναι η μεταφορά τους από το εσωτερικό προς την περιφέρεια. Η δράση της ελιάς διεγείρει την απεκκριτική λειτουργία του ήπατος και του παγκρέατος.

  Δράση της ελιάς:

  1. Στο μεταβολισμό των πρωτεϊνών

Σε επίπεδο πρωτεϊνών αυξάνει ήπια τις σφαιρίνες. Αυξάνει τις α-σφαιρίνες και  ελαττώνει ήπια τις υπερ-α- και β-σφαιρίνες.

2.   Στο μεταβολισμό των λιπιδίων και λιποπρωτεϊνών.

Ελαττώνει την ολική χοληστερόλη, τα λιπίδια  στο αίμα και φέρνει στα φυσιολογικά επίπεδα τα φωσφολιπίδια.

  1. Στην πήξη του αίματος

Ελαττώνει την πηκτικότητα του αίματος και έτσι αποφεύγεται η θρόμβωση. Διορθώνει με ιδανικό τρόπο τον πιο σημαντικό παράγοντα για τον αγγειακό κίνδυνο.

  1. Στο μεταβολισμό των γλυκεριδίων

Έχει δράση υπογλυκαιμική.

Τα νεαρά βλαστάρια της ελιάς έχουν μια ιδιότητα καθαρά υποτασική. Διαστέλλουν τις αρτηρίες και τις κάνουν πιο ελαστικές. Βοηθάνε στη διούρηση και εξαλείφουν τα οιδήματα. Ελαττώνουν την ουρία στο αίμα. Επομένως είναι ιδανικό στοιχείο για την πίεση.

 

  Κλινικές ιδιότητες του γεμμοθεραπευτικού σκευάσματος της       ελιάς

 

Αρτηριακή υπέρταση (σε συνδυασμό με τα γεμμοθεραπευτικά σκευάσματα  Crataegus,Viscum album και Rubus fructicosus)

Εγκεφαλική αρτηριοσκλήρυνση (σε συνδυασμό με Alnus glutinosa)

Υπερχολεστερολαιμία και δυσλιπιδαιμία ( σε συνδυασμό με Juniperus και Linfa di Betula)

Αυξημένα τριγλυκερίδια στο αίμα (σε συνδυασμό με Acer campestre)

Νοητικές λειτουργίες αρτηριοσκληρωτικού υπερήλικα(σε συνδυασμό με Alnus glutinosa και Sequoia gigantea)

Στηθάγχη (σε συνδυασμό με Cornus saguinea, Crataegus και Syringa Vulgaris)

Διαβήτηs   τύπου 2 και ήπιο διαβήτη( σε  συνδυασμό    με   Acer  campestris  Juglans  regia)

Διαβητική αρτηριοπάθεια    και διαβητική  γάγγραινα (σε  συνδυασμό  με   Morus  nigra ,Cercis   siliquastrum   και    Populus  nigra)

Φοβίεs :  αγοραφοβία   κλειστοφοβία( σε  συνδυασμό με    Prunus amygdalus)

Νεύρωση: εμμονες ιδέες   (σε   συνδυασμό με   Prunus   amygdalus  και    Tilia   tomedosa)

Αθηρωματική καρδιοπάθεια  (χρήση παρατεταμένη σε  συνδυασμό με  Cornus   saguinea   syringa  vulgaris)

Υπερτασική καρδιοπάθεια  ( σε  συνδυασμό   με  Crataegus  και    Cornus  saguinea

Ταχυκαρδία   ( σε   συνδυασμό    με  Crataegus   oxyacantha )  

Νευραλγία προσώπου ( σε   συνδυασμό  με   Ficus  και   Acer  campestris)    

Κροταφική αγγειίτιδα του Horton (σε συνδυασμό με Ribes και Tilia tomentosa)

 

Βιβλιογραφία:1. Compendio di Gemmoterapia Clinica(Meristemoterapia),       

                          Fernando Pitera,de Ferrari Editore,seconda Edizione

                      2. Γενική Βιολογία,Εκπαιδευτική Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια

                          Εκδοτική Αθηνών,Τόμος 12

                      3. Φυτολογία, Εκπαιδευτική Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια,

                           Εκδοτική Αθηνών,Τόμος 10

                      4. hhtp:www.phytopharma.at/gemmotherapie.htm