Της συναδέλφου Αγγελίνας Τσιαπραντά,

Φαρμακοποιού

Θεσσαλονίκη 10-11-00

          Το τελευταίο συνέδριο της Ελληνικής Εταιρείας Εθνοφαρμακολογίας στην όμορφη Μυτιλήνη έγινε πριν λίγες ημέρες με μεγάλη επιτυχία. Αποχώρησαν όλοι οι σύνεδροι γοητευμένοι από τις κρυφές ομορφιές του νησιού και τους απάτητους δρόμους της Ιπποκράτειας θεραπευτικής του ελαιόδενδρου.

          Στον απόηχο του συνεδρίου προσπαθώντας να συνδέσω τις σκέψεις μου με τις σκέψεις των συμμετεχόντων συναδέλφων, θέλω να ευχαριστήσω την οργανωτική επιτροπή για την επιλογή του θέματος αλλά και του χώρου. Θέλω να τους ευχαριστήσω γιατί μας δόθηκε η ευκαιρία, αναζητώντας τους θεραπευτικούς δρόμους της ελιάς, να περιπλανηθούμε στο άθικτο οικοσύστημα των ελαιώνων της Μυτιλήνης και να ανακαλύψουμε τους δικούς μας δρόμους πατροπαράδοτης θεραπευτικής.

          Δρασκελώντας τα μονοπάτια των ελαιώνων με τις μυρωδιές της ελιάς και του κυκλάμινου, μέσα από τα χίλια χρώματα του πράσινου και του γαλάζιου, νιώσαμε να μας αγγίζει η ιδιοσυστασία της ελιάς, με την αφοσίωσή της, την αφιέρωσή της στο σκοπό, την παραγωγή της μέσα κι από συνθήκες ένδειας. Νιώσαμε τι σημαίνει θεραπευτική, πέρα από τον πάγκο εργασίας του φαρμακείου μας, έξω από το φαρμακευτικό εργαστήριο. Γνωρίσαμε τη δυνατότητα μας να θεραπεύουμε και να θεραπευόμαστε, ΟΧΙ μόνο από το βιομηχανικό ή εργαστηριακό φαρμακοτέχνημα, αλλά από ένα ολόκληρο ζωντανό οικοσύστημα από το οποίο προερχόμαστε, ζούμε, αναπνέουμε και τρεφόμαστε.

          Συνειδητοποιήσαμε ότι η ιδιοσυστασία μας είναι Έλληνες φαρμακοποιοί ιαματοποιοί και όχι μόνο Ευρωπαίοι ΕΟΚ-κικοί ιαματοπώλες. Εναλλακτικοί θεραπευτές και όχι προωθητές βιομηχανικών προϊόντων φαρμακευτικής τεχνολογίας.